جشنوارهٔ «برای باغ‌های شیراز» با دوازده هزار بازدیدکننده تمام شد. اما مهم‌ترین حرفِ شبِ اختتامیه، دربارهٔ خودِ زمین بود.
اسکندری گفت انتخابِ فضایی که «عاری از درخت و دارای ظاهری خشک و خاکی است» هدفمند بوده: تا به بازدیدکننده نشان داده شود اگر باغ‌ها احیا و مراقبت نشوند، سرزمین‌های حاصلخیزِ امروز می‌توانند به زمین‌های بایرِ فردا تبدیل شوند.
او ابهامی را هم رفع کرد که بارها شنیده شده بود: «برخی به اشتباه این محدوده را باغی خشک‌شده تصور می‌کنند، در حالی که این زمین در تاریخچهٔ خود کشاورزی بوده و ساخت‌وسازهای غیرمجاز و تخریب‌هایی که طی دهه‌ها اتفاق افتاده، موجب از بین رفتن لایه‌های سبز آن شده است.»
اسکندری تأکید کرد این رویداد را نمی‌توان با جشنواره‌های متداولِ کشاورزی مقایسه کرد: «هدفِ اصلی صرفاً معرفی محصولات کشاورزی نبود، بلکه تلاش کردیم هویت، فرهنگ و تاریخ باغات قصردشت را معرفی کنیم.» غرفه‌ها رایگان در اختیار باغداران قرار گرفته بود، و فضایی به نام «سوغات» به‌طور کامل به جامعهٔ محلیِ قصردشت واگذار شده بود.
در پایان مراسم، پنج دستگاه دوچرخه به قید قرعه به شرکت‌کنندگان اهدا شد. دبیرخانه از برگزاری جشنوارهٔ انار در همین سایت هم خبر داد.
